Bogusław Szwacz, Wlka Syrenki, Akwarela, papier, 70 x 140 cm, 1955

Bogusław Szwacz (1912–2009)Walka Syrenki, 1956Akwarela na papierze70 × 140 cm„Walka Syrenki” to ekspresyjna, dynamiczna kompozycja autorstwa Bogusława Szwacza – malarza, teoretyka sztuki i jednego z czołowych przedstawicieli polskiej awangardy XX wieku. Dzieło powstało w 1956 roku, w czasach odwilży politycznej, co miało znaczący wpływ na rozwój indywidualnych stylów twórczych. Praca ukazuje syrenę – mityczną obrończynię Warszawy – w walce z mechaniczną, zgeometryzowaną postacią, co można odczytywać jako symboliczną konfrontację żywiołu natury i kobiecej siły z bezduszną machiną przemocy lub opresji. Szwacz posługuje się językiem form biomorficznych, bliskich surrealizmowi i kubizmowi, tworząc silnie zrytmizowaną przestrzeń obrazu, pełną napięcia i kontrastów barwnych. Charakterystyczna dla twórczości artysty jest deformacja ciała, jego synteza oraz użycie znaku jako elementu znaczącego, lecz nie dosłownego. Tło – ciemne, ziemiste – potęguje dramatyzm sceny, podczas gdy jasna sylwetka syreny kontrastuje z ciężarem kompozycji po stronie przeciwnika. Bogusław Szwacz był malarzem, rysownikiem, pedagogiem i teoretykiem sztuki. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie, a następnie związał się z warszawskim środowiskiem artystycznym. Współtwórca Grupy 55, profesor ASP w Warszawie i Katowicach. Jego twórczość ewoluowała od realizmu przez surrealizm, aż po autorski język abstrakcji metaforycznej, który sam określał jako „ikonosferę”.